Ze zouden...

Het Pieterpad is bijna onzichtbaar door de wilde begroeiing. "Ze zouden hier toch een keer overheen moeten maaien", aldus deze vriendelijke landbouwer in Swolgen.

Kleintje

Leffe                           De ober (werkstudent) in de Gouden Karper in Winsum, die zelf gruwt van het bier dat hij moet tappen (Bavaria), het spul uit de Moreeke-tap vindt hij niet lekker. Had nog drie flesjes Leffe in huis, die speciaal voor ons gekoeld en geserveerd werden.

Groningse wijdsheid

De rust op het platteland van Groningen komt goed tot uiting in dit tafereel: de kippen komen in onze rustpauze ook een graantje meepikken

Kunst

Onverwachte kunst in een holle boom aan de rand van een grote wei

Niemand thuis             eerste hunebed op de wandeltocht: net voorbij Midlaren

Bietencampagne                Eind oktober is de tijd dat de bieten geoogst worden. Gigantische bergen bieten liggen klaar voor transport naar de fabriek. De wegen en paden worden er wel erg modderig van.

Geitenkaas                 Twee kilometer voorbij Pieterburen: de lekkerste geitenkaas die je ooit gegeten hebt.

Net buiten Groningen (stad) tref je deze jongens (of meisjes) aan

Mevrouw Vrieling van pension Vrieling in Glimmen met koffie en thee. Altijd druk in de weer

De vriendelijke mevrouw van de antiekzaak (Jobing & Zn) in Gasteren, die ons gastvrij de sanitaire voorzieningen ter beschikking stelde (de enige horecagelegenheid in het dorp (Pannenkoekenhuis Brinkzicht) was gesloten en de nood was hoog!). Ze is zelf ook een fervent wandelaarster, zo bleek uit het praatje dat we met haar maakten.

De kudde van Anloo:          de tijd staat hier even stil

                                                                                                                    Meindersveen:                 moeder der kampeerterreinen... Wie van kamperen houdt op de meest natuurlijke en ontspannen manier, die kan terecht op het natuurkampeerterrein op het Landgoed Meindersveen. Wij hebben er al heel wat jaren geleden ooit een paar keer gekampeerd (werkweken op het landgoed) en hebben daar toen op dat terrein de meest oorspronkelijke manier van kamperen (voor Nederlandse begrippen) aan den lijve ervaren.

Het terrein ligt er nagenoeg nog steeds hetzelfde bij; de voorzieningen zijn wat uitgebreider dan wat jaren geleden. Zelfwerkzaamhedi staat hier hoog in het vaandel.

Twee bijzonderheden van dit terrein: je hoort hier werkelijk alleen maar natuur en verder helemaal niets én je mag er op het open terrein een kampvuur maken.  

We raken uitgebreid aan de praat over biologisch dynamische landbouw en de consequenties daarvan voor het werk en de omgeving.

Ook het gebouw zelf is op de correcte manier gebouwd: onderhoudsvrije en onbehandelde materialen, die ook nog eens herbruikbaar zijn. De praatjes zijn gezellig, de soep is heerlijk (zeer goed gevuld) en we blijven veel langer dan we gepland hadden. Nadat we een uitgebreid relaas hebben vernomen over pastinaken en wat je ermee kunt doen, besluiten we die ook nog maar een paar te kopen, naast de hennep-repen, het hennepbier, de zeepjes, de hennep broodmix en een potje tahin (sesamzaadpasta).

zijn onder de indruk van de grondige aanpak van de mensen in dit bedrijf en het vele gemotiveerde werk dat ze ervoor verzetten. Later blijkt, dat je er ook nog kunt kamperen, dat er een trekkershut is en zelfs een appartement, uitermate geschikte zaken voor Pieterpadders onderweg. Een aanrader, die je beslist niet voorbij mag gaan!

Hun mooie en informatieve website geeft uitgebreide informatie over alle mogelijkheden hier.

Soms moet je ook niet alles zien...

Bijna-ontmoeting        tijdens de middagpauze was de mol druk aan het graven. We kregen hem nét niet te zien.

Fierljeppers bij Rheeze           bij opa en oma op bezoek.

Schapenkoppen                              Wil je net een mooie foto van die schaapskoppen gaan maken, lopen ze collectief de andere kant op...

Jas          goed ingepakt tegen de snijdende kou.

Joods begraafplaatsje (klik op de foto voor meer informatie).

Duidelijk, dat bezoekers ongewenst zijn.

Het was druk op het Pieterpad, die zaterdag 28 februari 2004...

Wie heeft zich waar verstopt tussen het hoge gras?

Lachende libelle (klik op de foto voor vergroting

Soms moet je onderweg toch even contact hebben met het thuisfront.

"Omslagfoto: nabij het Stegerveld", staat er op de kaft van de Pieterpadgids, traject I, 6e druk 2002. Als we tussen schuur en boerderij door lopen, komt de mevrouw naar ons toe en zegt: "Moet u eens op de voorkant van uw boekje kijken". En jawel hoor: we zijn op de plaats waar die mooie omslagfoto is gemaakt. Ze vertelt uitgebreid hoe haar man het huis een paar jaar gelden zorgvuldig heeft geschilderd, de baron (eigenaar) heeft de verf betaald en zij hebben het werk gedaan. Iedereen tevreden. Als we weer vertrekken vraagt ze nog of we wel genoeg water bij ons hebben; en dat hebben we.

Ze heeft een prachtige bloementuin aan de weg liggen. 

Instructie voor het fotograferen van onze groep

                     No coffee......  De mensen (links een stel uit 's-Hertogenbosch ),  het andere uit 'Het westen' ) die we de koffie in De Stobbe ontraadden (zie 'Wandelfeiten'), kwamen we een paar kilometer verder weer tegen, genietend van een pakje fris. Vlnr: Gert &July, Lex & Margriet.

Twee als Schotten aangeklede jongens uit Utrecht

Peerd van Ome Loeks loopt mee vanuit Ommen...