Ervaringen: waar we onderweg soms  wijzer van worden ...

 

 

 

 

 

Ook fotograferen moet geleerd worden; aan Tineke hebben we wat dat betreft een dankbare leerling. Hier de situatie dat het objectief van de camera wel de goeie kant op wijst.

 

Handig....   die wit-rode merktekens van de Lange Afstands Wandelpaden zijn erg handig; als je geluk hebt kun je de route zonder boekje lopen. Hier een geval dat je dat geluk toch zelf zult moeten zoeken, achter dat verkeersbord..

Blijven opletten....   Ook al ben je nog zo ervaren op het Pieterpad, je moet even goed blijven letten op de route-aanduidingen in combinatie met de beschrijving in het boekje. Bij Bemelen komen het Pieterpad en het Pelgrimspad vlak bij elkaar in de buurt. We wijken even af van de route om een bak soep te eten in het plaatselijke café en daarna pakken we de route even verder weer op.... Althans dat denken we. Wat kilometers verder blijkt het toch niet helemaal meer te kloppen. Blijkt dat we een kilometer of zes verkeerd zijn gelopen. Voor straf beloont Moeder Natuur ons ook nog eens met een flinke portie hemelwater...

 

 

 

 

 

Blijft altijd de vraag of je de verleiding kunt weerstaan; het vlees is zwak en de peren zijn lekker...

Dat lijkt ons wel wat: een lekkere bak koffie met een stuk goeie Limburgse vlaai... even dooropen dus.

Helaas, we zijn weer eens een keertje te vroeg het is nog maar half tien. Dat komt ervan als je gaat dauwtrappen.

 

Echt wel al een beetje buitenland daar in het diepe zuiden...

 

Toch altijd fijn als ze weten dat je komt....

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

In Limburg hebben ze meer schutterijen dan voetbalclubs, als je tenminste afgaat op het aantal gevaarlijke schietterreinen dat je op het Pieterpad passeert..
De website van Pieterpad geeft de laatste wijzigingen op de route door: moet je dan wel goed op letten, toch? Als een zich terugtrekkende deken: het mooie weer komt eraan....

Aan Pieterpadders hoef je dat eigenlijk niet te vragen.... maar het werkt wel!

De A73 gaat stevig door het landschap heen, zoals hier net voorbij Roermond Bij gebrek aan een prullenbak doen de Pieterpadders het toch netjes in een gat in de grond... Midden augustus: bramentijd...
Spoelen...

Ook in Tegelen had het hard geregend, gezien deze hoeveelheid uitgespoeld zand, die op de verharde weg terecht kwam.

Op tijd...

Het middagdutje gaat onderweg ook gewoon door; heilzaam en verkwikkend...

Gevaarlijk...

Het is duidelijk dat op deze plek loslopende honden en Pieterpadders over één kam worden geschoren. Uitkijken dus voor loslopers...

 

 

 

 

Waat suusse? Aal pruusse....

Venlo is nogal sterk gericht op het bezoek van Duitsers. Op de parkeerterrein waan je je ook in Duitsland; geen NL-kenteken te zien.

Devotie en beloning...

In de kapel van de H. Familie een kaarsje opgestoken ter nagedachtenis van... Kosten € 0,50. We hebben onvoldoende kleingeld en doneren dus € 1,=. Dat mag de pret niet drukken. Enkele kilometers verder, bij het kapelletje van Genooi, houden we een ruime lunchpauze op een bank die voor de kapel staat. Dat geeft rust. Na enige tijd valt ons oog op een munt op de grond naast de bank: de 50 cent wisselgeld die we even geleden gemist hadden. Toch aardig dat de Voorzienigheid dat voor ons regelt.

     

Adembenemend....

Letterlijke adembenemende stank vanuit een fokkerij; onbegrijpelijk, dat dit nog wordt toegestaan in ons land. Tussen Swolgen en Grubbenvorst.

Rommel...

Dat heb je ervan als je geen prullenbak langs het  Pieterpad zet

 

Wandelei...

Een handig hulpmiddel om te voorkomen dat de neerhangende handen dik worden:

een Pieterpadloopkei in de handen houden en lichtjes mee spelen onderweg.

 

.

Overgang...                                                                                                       

Van de natuurlijke omgeving en stilte kom je dan ineens op de Luikse Markt in Vierlingsbeek.

Een wel erg snelle en heftige overgang.

 

Vroege pelgrims...

Jammer, als je er om 7 uur 's morgens al langs komt.

De koffie van gisteren is zowat nog warm (Smakt)

Wegwijzer...

Als soms de route wat onduidelijk is aangegeven,

dan helpt de natuur je wel een handje.

 

 

Kaalslag....ook in de natuur

 

Belichting....

Een vroege opname uit de hand bij weinig zonlicht geeft dit bosheks-achtige effect

 

Snelle asperges...

De aspergesplant groeit in zanderige bedden. Zodra hij zijn kopje opsteekt, moet ie gestoken worden. Als dat niet meteen gebeurt, dan verkleurt ie snel  ('blauw') en gaat de smaak en ook de prijs achteruit. kennelijk ging het hier toch wat te snel op de eerste oogstdagen.

Tip: koop asperges nooit in een supermarkt, die is immers al een paar dagen oud als ie in de winkel komt. Ga naar de teler (vanaf een uur of 11 's morgens) en koop de groente steekvers van het land. Kies niet dikker dan vingerdikke asperges. Schil asperges dun (dunschiller) en kook ze niet langer dan 5 minuten! Gooi schillen en snij-afval niet weg, maar maak daar een heerlijke romige aspergesoep van.

Verse asperges niet langer dan een dag bewaren en dan wel in de koelkast in een vochtige doek.

Leg de gekookte asperges op een platte schaal en drapeer daar omheen hardgekookte halve eieren (in de lengte doorgesneden). Garneer tot slot de asperges met een roomzachte roux met stukjes ham en gekookt ei. Drink er een droge witte wijn bij (uit de koelkast). Goede combinatie met varkenshaasje of beenham en aardappelen (gebakken of gekookt).

 

Wel blijven opletten....

De wandeling op 30 april 2005 kende een paar hindernissen. Daardoor hebben we wat meer gelopen dan dat er in het boekje staat aangegeven. We kwamen erachter (eigenlijk wisten we dat al wel...) dat het heel verstandig is om zowel de tekst in het boekje, als de bijbehorende kaart, maar zeker ook de wit-rode LAW-markeringen op paaltjes langs de weg in de smiezen te houden. Nu is de etappe van Millingen naar Groesbeek al niet al te best gemarkeerd (vinden wij), maar op zich moeten we daar tegen bestand zijn. Of het nu de oranjebitter van restaurant De Duivelsberg was of dat we gaan lijden onder teveel route-routine, dat weet ik zo niet, maar feit is dat we onderaan de Duivelsberg toch mooi verkeerd liepen: links af in plaats van rechts af! We volgens gewoon de (halve) markeringen op de weipaaltjes. Foute boel dus.!! Al gaande ontdekten we dat de beschrijving in het boekje toch niet perfect paste op de omgevende werkelijkheid. Maar goed, markering is markering, niewaar? Wie een blik werpt op kaartje 15 in de Pieterpadgids ziet (samen met ons) dat we verleid zijn door het Lingepad (LAW 6).  redelijk sufkoppig lang hebben we doorgesjouwd, totdat we er na een dikke kilometer echt niet meer uit kwamen. Rondgekeken en rondgevraagd en toen toch maar weer teruggelopen naar het punt des onheils: De Duivelsberg. En vervolgens natuurlijk vrij en blij de tocht over het Pieterpad voortgezet en ons niet meer laten verleiden door het Lingepad.  Later zouden we een vergelijkbare fout maken, daar vlakbij de Canadese erebegraafplaats, ditmaal echter niet door onoplettendheid van onze kant, maar door een niet bijdetijdse beschrijving in het boekje en zwaar verwaarloosde markeringen.

E n zie hier dus de achtergrond van onze meerdere kilometers die dag. We hebben er wel van geleerd, het is echter wel de vraag of dat voldoende is. We houden vol...

 

 

 

Het Lingepad (LAW 6), zich valselijk voordoende als Pieterpad (LAW 9-II)...

 

 

Soms...   

 moet je zodanig lachen, dat de tranen (die door de wind toch al los zitten) rijkelijk vloeien. Hier ging het mis op het voetveer, waar door het schommelen van de boot zo nu en dan het dek onder water kwam te staan. Dat leverde wat hilarische momenten op...

 

 

Oude Chinese Pieterpadwijsheid:

"Als je met z'n drieën staat te hijgen op de top van de heuvel, weet je niet meer wie er ziek is..." (cit.: Willemien)

 

Wel opletten graag....         In de buurt van Scheepswerf De Hoop in Tolkamer is de bewijzering van het Pieterpad niet helemaal wat ie moet zijn. Als je ook maar één seconde niet oplet, dan loop je mis. Zo kwamen wij aan de verkeerde kant van de recreatieplas aldaar (De Bijland) terecht. Kostte toch weer een kilometer of anderhalf om op het rechte pad te komen. Het zou wel handig zijn als er wat meer Pieterpad-merktekens aangebracht zouden worden.

 

Onderdoorgang...     spoorlijn bij Hoch Elten is voor eenvoudige Pieterpadwandelaars levensgevaarlijk! De route van het Pad moet hier dringend iets verlegd worden, zodat alle Pieterpadders het overleven.

 

De rugzak is overigens een exemplaar van Aldi: een koopje, dat wel. Is echter een onding om langer dan een kwartier mee te lopen. Afradertje dus!

 

Soms gaat het wel goed met de buurtbus! Deze keer (28 juni) op de minuut af nauwkeurig bij het station Hardenberg. Deze vriendelijke Brabander (Breda) doet dit als vrijwilligerswerk, een halve dag per twee weken. We zijn zijn 3e klant die dag. We rijden uitgebreid rond (ook langs bejaardencentrum ("Hier heb ik nog nooit iemand opgepikt")), precies tot op het startpunt van onze dagwandeling. En dat allemaal voor € 1,50 per persoon. Beter kan het niet... 

  En dan is de rugzak al zo handig dragen, helemaal lastig wordt het als je na afloop van de hele reis ontdekt dat de autosleutel helemaal onderin die stomme rugzak zit. Tip: pak de autosleutels als laatste in.

Wat u op deze foto niet ziet...... is de motorcrosser, die net voorbij is. De digitale fotocamera is te langzaam om dit vlot in beeld te pakken. Met enig geduld komt de volgende er wel op...

   

 

Raadsel opgelost: al verschillende keren zagen we vanaf de weg deze gigantische pijpen liggen. Tijdens de wandeling komen we later langs. Het blijken delen van masten voor windmolens te zijn.

  Samen wippen op het verlaten strand van Stroombroek (bij Braamt). Eenvoudig verjaardagsfeestje dus.

Achtergronden... het gidsje van het Pieterpad geeft zo van tijd tot tijd wat achtergrondinformatie van het gebied waar je doorheen loopt.  Deze passages leest Maria al lopende of -zoals hier- tijdens de lunch voor. Hier gaat het over het over de cultuurhistorische achtergronden van de Achterhoek. Zo steek je ook steeds iets (kleinschalig) van de geschiedenis van ons land op. Let ook op het superfunctionele zitlapje...

 

 

Openbaar vervoer... In de Achterhoek is Syntus de baas op het gebied van openbaar vervoer: zowel de bussen, buurtbussen als de regionale treinen rijden onder de Syntus-vlag. We hebben op 15 en 27 november gemerkt dat dat zeker zijn positieve kanten heeft: het rijdt allemaal op tijd en sluit perfect aan op elkaar!!! Dat hebben we wel eens anders gezien. Ook de chauffeurs zijn vriendelijk.  (Klik op logo voor reisinformatie).

  Als je je voeten op de goede plaats intapet, dan blijven de blaren weg, zo blijkt.  Maar dan blijkt het knietje een andere zwakke plek te zijn. Voorkomen is dan beter dan genezen, dus dan maar iets vaker een heel korte pauze nemen om die onderdelen even rust te  gunnen.
Dansje.... Tussen alle wandel- en verzamelactiviteiten door toch nog even tijd voor een dansje op een omgevallen berk.    

Natuur onder controle...... Bij het plaatsje Varssel hebben de golfliefhebbers wel erg gretig het landschap in gebruik genomen. Met een niets ontziende ruimtebehoefte is het landschap 'aangepast'

 

Het Twentekanaal is een indrukwekkend kanaal en vroeger een belangrijke verbindingsweg tussen Twente en de IJssel. Door diverse omleidingen vandaag  22 oktober 2004) zijn we toch wel zo'n keer of tien dat kanaal overgestoken, zowel met de auto als te voet.

Een beukennootje voor Tineke

 

 

Soms onbreekt de officiële aanduiding van het Pieterpad; buurtbewoners lossen dat heel duidelijk op.

 

Zware handen?

        Als je onderweg last krijgt van  dikke en zware handen, dan moet je iets in je handen nemen waarmee ze actief blijven. Voor de een is dat het Pieterpadboekje, voor ander kan dat een stukje bezemsteel in beide handen zijn. Deze mevrouw is helemaal gelukkig met haar Pieterpadwandelstokjes

Telkens als je onderweg ergens aan denkt of je ziet iets waarvan je vindt dat dat op de website moet, dan moet je dat meteen opschrijven; pen en blocnootje zijn dus ook altijd bij de hand.

   

Wie het kleine niet eert...

Soms moet je er wel iets voor over hebben om die ene detailfoto te maken. Zie voor het resultaat de fotoreportage van de zesde etappe. (klik op de foto voor een vergroting)

 

LoketloosDe kleinere NS-stations zijn tegenwoordig onbemand en een kaartje kun je aan de automaat kopen, vaak met alleen muntgeld. Als je dan alleen papiergeld bij je hebt, ga te toch even wisselen bij de snackbar op het stationsplein: zo kom je aan een extra ijsje!

Een takje van een jeneverbes brengt de drager geluk, zeggen ze.

Op weg naar de (eerste)  wandeletappe

 

 

Checken...  We hadden erop gerekend, dat we de middagpauze (11 december 2003) zouden kunnen doorbrengen in Pannenkoekenboerderij Brinkzicht in Gasteren. Het zou een mooie break van de wandeltocht zijn, met een lekkere bak soep en/of een pannenkoek. In het Pieterpadboekje staat aangegeven, dat deze boerderij op maandag gesloten is. Op de deur bij de ingang vinden we echter de mededeling dat gedurende het winterseizoen de boerderij alleen op zaterdag en zondag open is. Een tegenvaller dus. Op de verdere route van die dag komen we niks meer tegen op dit gebied. De antiekzaak in Gasteren bleek wel geopend te zijn en daar werden we voor een sanitaire stop en een babbeltje allerhartelijkst ontvangen.

Leerpunt: check bij het plannen van je wandeltocht altijd op het laatst even telefonisch of de gelegenheid wel open is op het tijdstip dat je er aan zult komen.

 

Hoe zit dat nou precies met die hunebedden? klik op de foto en je leest meer

Regiotaxi Noordoost Groningen (0900-0911)

Bij gebrek aan ‘normaal’ openbaar vervoer tussen Winsum en Pieterburen biedt de mevrouw van de VVV in Winsum uitkomst: bel de regiotaxi, die haalt je op en zet je af waar je wilt. Na onze 1e wandeletappe dus maar vanuit de Gouden Karper in Winsum de regiotaxi gebeld: komt over een uur.

Na anderhalf uur wachten, waarvan een uur blauwbekken buiten op het pleintje, blijkt, dat ons verzoek niet in de computer is terechtgekomen. Met excuses: ze sturen direct een nieuwe taxi. En inderdaad na 20 minuten verschijnt een aardige jongeman (werkstudent) met een beetje een afgerakte taxi om ons naar Pieterburen terug te brengen. En dat voor € 5,40. Vanwege zijn bruto uurloon van € 5,70 geven we hem maar een dikke fooi. Terug in het Toenhoes staat de borrel klaar.

 

 

                                     

Burgers en buitenlui

Als je zo door het weidse landschap van Groningen wandelt, valt het op hoe vriendelijk de mensen zijn,die je tegenkomt. Iedereen begroet je hartelijk. Dat is gewoon heel sympathiek. Dat is compleet anders zodra je in de grote stad Groningen komt: daar zegt niemand iets tegen je; de hectiek van de stad overheerst dan.

 

 

             Verdwalen...

Als je met meerdere mensen wandelt, dan wordt er veel gekletst onderweg. Zoveel soms zelfs, dat de aandacht voor de route een beetje op de achtergrond raakt. De oversteektrap bij de spoorlijn in Haren hebben we dan ook wat uitgebreider moeten zoeken. Zodoende liepen we op deze etappe toch een kilometer of drie extra. Toen we daarna in het bos met de 'fikse slingers' kwamen, begon het ook al aardig donker te worden (fotografie wordt dan wat moeilijker).

Leerpunt: zaklampje kopen om Pieterpadgids te kunnen lezen in het donker

Extra stukje wandelen?

We dachten op de tweede dag een extra stukje te wandelen door door te wandelen naar Schipborg (zo'n 5 km verder dan Zuidlaren). Het heeft ons twee uur gekost om er achter te komen dat het lopen naar de bus (voor de terugtocht naar de auto) ongeveer even ver was als de verlenging van de wandeltocht. Dan maar niet!

Leerpunt: hou je gewoon aan de etappes in het boekje, dan is er altijd openbaar vervoer.  

 

 

Brink

'Dorpsplein, veelal beboomd', zegt het woordenboek. Wat we in Drenthe tot nu toe hebben gezien aan brinken, klopt dit wel. Een brink is meestal voorzien van gras, geen straatwerk. Bovendien zijn alle brinken driehoekig van vorm, zo hebben wij waargenomen. 

 

 

Gronings landschap in de regen, zon en wind

Echt indrukwekkend is wel het Groningse landschap, zelfs met wind en regen,of misschien juist wel daarom! Heel aardig om ook in het wandelboekje te lezen waarom de percelen van de Groningse boeren zo groot zijn. De ongestoorde Wijdsheid van het landschap is indrukwekkend.